We lezen het volgende in een artikel op VRT NWS:
"De premie werd ingevoerd om gemeenten extra financieel te stimuleren lokale opvanginitiatieven op te zetten. Nu de nieuwe federale regering LOI's niet langer wil uitbreiden en geleidelijk wil afbouwen zodra de instroom dit toelaat, worden er geen nieuwe aanvragen meer goedgekeurd.
LOI's zijn woningen of appartementen en dat creëert een aanzuigeffect, stelt Van Bossuyt: Bovendien blijkt dat terugkeer vanuit een LOI veel moeilijker verloopt. Daarom schakelen we op termijn over op een soberder en beter beheersbaar model: strikt collectieve opvang.
Volgens Vluchtelingenwerk Vlaanderen bieden LOI's net heel wat voordelen, bijvoorbeeld voor de integratie van de nieuwkomers. Ze bouwen sneller een netwerk uit, vinden makkelijker werk en komen meer in aanraking met taaloefenkansen. Zowel het Vlaamse als het federale regeerakkoord benadrukken de nood om nieuwkomers sneller en beter te laten integreren. Inzetten op de afbouw van LOI's ondergraaft de eigen doelstellingen."
De argumenten van Vluchtelingenwerk Vlaanderen worden bevestigd door een onderzoek van REFUFAM dat eind januari 2025 werd voorgesteld en waarover de Standaard een artikel publiceerde: "Hoe moet integratie van nieuwkomers in België écht? Drie lessen uit de wetenschap":
- Strenge werk- en taalvereisten zijn contraproductief
- Er gaat teveel tijd verloren
- Neem de inburgering van de Oekraïners als voorbeeld
Voor Oekraïners werd niet zo'n druk gezet als bij andere asielzoekers om taalcursussen, maatschappelijke integratie, werk, onderwijs, zo snel mogelijk te regelen.
"Initiatieven zoals #PlekVrij en de nooddorpen maakten het mogelijk om snel in een stabiele woonsituatie terecht te komen.
De gevolgen van slechte huisvesting zijn zodanig groot en hebben zo’n grote impact op het verdere integratietraject van vluchtelingen, dat de onderzoekers het als werkpunt nummer één voor de nieuwe Vlaamse regering zien. Ze halen het voorbeeld aan van een Irakese vader die zijn nieuwe werkcontract niet kon ondertekenen omdat hij geen vast adres had. Hij was net uit zijn huurhuis gezet, omdat het onbewoonbaar verklaard was. De onderzoekers geven ook het voorbeeld van een Syrische vader die zijn kinderen drie keer in zes jaar naar een andere school moest sturen omdat ze telkens opnieuw moesten verhuizen.
Bron: VRT NWS en de Standaard.