Pax Christi Vlaanderen spreekt haar diepe bezorgdheid uit over de aankondiging van de Franse president Emmanuel Macron. Op 2 maart 2026 kondigde Frankrijk een ingrijpende aanpassing van zijn nucleair beleid aan. Voor het eerst in decennia zal het land zijn nucleaire arsenaal uitbreiden en zijn nucleaire doctrine grondig herzien.
Volgens president Macron is deze koerswijziging noodzakelijk in het licht van recente escalaties in het Midden-Oosten en de verslechterende internationale veiligheidsomgeving. De uitbreiding zou volgens hem niet enkel betrekking hebben op het aantal kernkoppen, maar op een versterkte en uitgebreidere nucleaire afschrikking die meerdere Europese landen zou kunnen dekken.
De domino’s zijn gevallen
Voor vele academici, middenveldorganisaties en experten komt deze beslissing niet als een verrassing. Ze is het voorspelbare gevolg van een bredere normalisering van nucleaire afschrikking binnen Europa.
In 2025 spraken verschillende Europese leiders zich positief uit over het idee van een “Eurobom”. De Poolse premier Donald Tusk gaf aan bereid te zijn kernwapens op Pools grondgebied te huisvesten. Ook de Belgische premier Bart De Wever suggereerde dat Europa werk zou moeten maken van een eigen nucleaire afschrikking.
Later dat jaar kondigde de Amerikaanse president Donald Trump aan dat de Verenigde Staten opnieuw nucleaire tests zouden kunnen uitvoeren. De laatste Amerikaanse kernproef met een echte kernkop dateert van 1992. Dergelijke testen werden destijds stopgezet vanwege de ernstige risico’s voor mens en milieu.
Begin februari 2026 verviel bovendien het New START-verdrag tussen de Verenigde Staten en Rusland. Dit was het laatste wapenbeheersingsakkoord dat het aantal strategische kernkoppen wereldwijd beperkte. Zonder deze overeenkomst zijn de twee grootste kernwapenstaten niet langer gebonden aan kwantitatieve limieten.
Geen afschrikking, enkel angst
Deze opeenvolgende beleidskeuzes vergroten het risico op een nieuwe nucleaire wapenwedloop aanzienlijk.
Naomi Zoka
Bron: Pax Christi