In Brussel worden elke dag besluiten genomen die de levens van miljoenen Afrikanen beïnvloeden. Volgens Europarlementslid Kathleen Van Brempt (Vooruit) zijn, ver van de Senegalese kust, economische belangen belangrijker dan het aanpakken van de grondoorzaken voor migratie.
...
Kathleen Van Brempt: ‘... Onze uitdaging is om gelijkwaardige partnerschappen op te bouwen met andere landen. Het delen van technologie, in plaats van, zoals we nu doen, heel strikt vasthouden aan het patentrecht en intellectueel eigendom, is daar een goed voorbeeld van. ...’
Wat moet er volgens u dan gebeuren om de migratie vanuit Senegal terug te dringen?
Kathleen Van Brempt: ‘Dat heeft vaak te maken met de belangen die je wil dienen. Als wij in de handelscommissie praten over visserij gaat het vingertje meestal omhoog. Zo onderhandelt de EU op dit moment met Thailand over een handelsakkoord. Daarin eisen wij dat de Thaise visserijsector aan banden wordt gelegd zolang de internationale akkoorden over duurzame visserij niet worden nageleefd. Maar die Europese positie wordt onhoudbaar als blijkt dat EU-bedrijven in Senegal betrokken zijn bij vergelijkbare misstanden. ...’
Hoe consequent de EU daarin is, wordt al langere tijd door parlementsleden in Brussel bevraagd. In 2018 waarschuwden de Belg Bart Staes (Groen) en de Nederlandse Judith Sargentini (GroenLinks) in een gezamenlijk rapport dat beleid om migratiestromen in te dammen vaak wordt ondergraven door economische belangen die de mondiale ongelijkheid juist in stand houden.
Overbevissing door Europese bedrijven in de wateren van Senegal, Gambia of Mauritanië zijn daar een goed voorbeeld van. Andere oneerlijke handelspraktijken die vaak voorkomen zijn het exporteren van goedkoop Europees kippenvlees naar Ghana, en de massale dumping van melkoverschotten in West-Afrika, nadat onder druk van de landbouwlobby in 2015 alle productiebeperkingen op melk binnen de EU zijn verdwenen.
‘Over landbouw bestaat er geen politieke kleur in Brussel’, foetert Van Brempt. ‘Landbouwbelangen zijn altijd nationale belangen. Dat systeem is zo scheefgegroeid dat we gigantische sommen EU-geld investeren in grote landbouwbedrijven die daarmee kip of melk exporteren naar Afrika. Wat wij de Chinezen verwijten als ze door staatsbedrijven geproduceerd staal op de Europese markt dumpen, doen wijzelf in Afrika met voedsel.’
Is eerlijke handel dan noodzakelijk om migratie naar de EU terug te dringen?
Kathleen Van Brempt: ‘Ja, dat denk ik wel. Maar dat vereist dus de moed om allerlei neoliberale heilige huisjes omver te werpen. Veel rechtse politici willen nu simpelweg geld geven aan Afrikaanse landen om migranten tegen te houden. Dat zal niet werken want migratie is een historische wetmatigheid die uitermate complexe oorzaken kan hebben. Niemand vindt het immers leuk om zijn huis en familie te moeten achterlaten om op zoek te gaan naar een betere toekomst. Om de huidige problemen op te lossen, moeten Afrika en Europa op allerlei niveaus beter samenwerken. Helaas blijkt uit de wijze waarop Europese bedrijven in Senegal de zee kunnen leegvissen weer eens dat de EU vooral zijn eigen belangen dient op het Afrikaanse continent.’
Bron: MO*.